دفتر عشق تموم شد

ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقــــت بود
بشنواين التماسرو

.........

گربودعمربه میخانه روم بار دگر

بجزاز خدمت رندان نکنم کار دگر

بارالها معبودازلي

امشب از باده خرابم كن وبگذار بميرم

غرق درياي شرابم كن و بگذار بميرم

غصه عشق بگوش من ديوانه چه خواني

بس كن افسانه وخوابم كن وبگذاربميرم

سیصد گل سرخ ویک گل نصرانی

ما را زسربریده می ترسانی

گرما زسربریده می ترسیدیم

درمحفل عاشقان نمی رقصیدیم

تقصير تو نبود!

خودم نخواستم چراغ قديمي خاطره ها،

خاموش شود!

خودم شعرهاي شبانه اشك را،

فراموش نكردم!

خودم كنار آرزوي آمدنت اردو زدم!

حالا نه گريه هاي من ديني بر گردن تو دارند،

نه تو چيزي بدهكارِ دلتنگيِ اين همه ترانه اي!

خودم خواستم كه مثل زنبوري زرد،

بالهايم در كشاكش شهدها خسته شوند

و عسلهايم

صبحانه كساني باشند،

كه هرگز نديدمشان!

تنها آرزوي ساده ام اين بود،

كه در سفره صبحانه تو هم عسل باشد!

كه هر از گاهي كنار برگهاي كتابم بنشيني

و بعد از قرائت بارانها،

زير لب بگويي:

«يادت بخير! نگهبان گريان خاطره هاي خاموش!»           

در میان هر سیب دانه ها محدود

در دل هر دانه سیب ها نامحدود

چیستان عجیبیست !

دانه باشیم نه سیب